Ellies familie is hopeloos politiek verdeeld: 'Verjaardagen vieren we nu apart'
In dit artikel:
Ellie (naam gefingeerd) organiseert verjaardagen sinds kort in drie aparte diensten omdat haar familie scherp verdeeld is door politieke overtuigingen. Vorige week vierde zij haar 41e verjaardag; het feest duurde van 11.00 tot 21.00 uur omdat ze haar oma om elf uur ontving, haar ouders om één uur en haar broer met diens vrouw om vijf uur — daarmee probeert ze confrontaties te voorkomen. Ellie zegt dat het veel werk en opruimen kost, maar dat ze minder stress ervaart dan wanneer iedereen tegelijk aanwezig is.
De familierelaties zijn vergiftigd door politieke tegenstellingen. Haar oma is een fervent D66-stemmer, nostalgisch over de jaren zeventig en fan van Hans van Mierlo; haar ouders zijn al jaren sterke aanhangers van Geert Wilders en de PVV; haar broer en schoonzus zijn juist hard links, pleiten voor basisinkomen, natuurprioriteit en tegen grote bedrijven. Die ideologische tegenstellingen lopen al enkele jaren op, en sinds ongeveer vijf jaar is de toon harder geworden: discussies verzanden in geschreeuw en persoonlijke aanvallen, ze luisteren niet naar elkaar en zoeken elkaar buiten bijeenkomsten niet meer op.
Het kantelpunt voor Ellie was de verjaardag van haar zoon afgelopen juni. Tijdens dat feestje escaleerden politieke aanvallen zo heftig dat haar twaalfjarige zoon in tranen op zijn kamer zat. Pogingen van Ellie om politiek te verbieden tijdens het feest werden van tafel geveegd; haar vader riep zelfs dat hij streed voor zijn vrijheid van meningsuiting. Dat incident maakte haar besluitvormig: zij wil niet langer alle familieleden tegelijk in huis hebben. Sindsdien houdt ze ontvangers op gedeelde tijden; haar man vindt het omslachtig, maar steunt haar omdat het spanningen voorkomt. De volgende keer past ze dezelfde aanpak toe bij de verjaardag van haar dochter in april.
Ellie werkt als intern begeleider, heeft een gezin en hobby’s zoals fotografie; zij voelt zich continue bemiddelaar en heeft geen sterke politieke voorkeur. Het pijnlijke voor haar is dat de familie niet lijkt te willen werken aan respect of zachte, gedeelde momenten; in plaats daarvan domineren ruzies en beledigingen. Ze worstelt met verdriet en teleurstelling over hoe ver het is gekomen en ziet de familieruzies als een weerspiegeling van de verharde sfeer in landelijke politiek. Haar conclusie is nuchter maar somber: zolang de polarisatie in Den Haag zo hard is, verwacht ze niet dat de familie snel weer bijeen kan zijn zonder spanningen.
Context: dit verhaal illustreert hoe politieke polarisatie particuliere relaties kan ontwrichten — discussies die ooit nog respectvol waren, veranderen in persoonlijke aanvallen en leiden tot sociale afstand binnen families. Ellie’s praktische oplossing — verjaardagen splitsten — is een copingstrategie om gezinsleven en kinderfeesten niet te laten ontsporen. Zoals zij het samenvat: ze wil niemand het contact ontnemen, maar “ik wil deze mensen nooit meer met z’n allen tegelijk in mijn huis hebben.”
(Om privacyredenen zijn namen in het artikel veranderd.)