Deze 11 populaire vissoorten kun je maar beter links laten liggen (en dit is waarom)

In dit artikel:

Wie vis eet, kan met de keuze van soort en herkomst bijdragen aan een gezondere oceaan. Vis levert omega 3, vitamine D en mineralen; het Voedingscentrum adviseert daarom wekelijks 100 gram vis. Tegelijkertijd veroorzaken overbevissing, vervuiling en bijvangst grote problemen. Volgens Marianne Cufone van de Recirculating Farms Coalition en Joe Lasprogata van visgroothandel Samuels and Son Seafood Seafood kan visserij wel degelijk duurzaam zijn, als consumenten beter op het etiket letten.

Op basis van adviezen van Seafood Watch behoren onder meer MSC-gecertificeerde haring, zalm en Pacifische heilbot, tong, schol, gekweekte schaal- en schelpdieren, roodbaars en bepaalde soorten zeebaars en snapper tot de betere keuzes. Ook vis en schaaldieren uit gesloten kweeksystemen kunnen een duurzamer alternatief zijn.

Verschillende populaire producten kunnen consumenten beter vermijden. Geïmporteerde kweekgarnalen gaan vaak ten koste van mangrovebossen, die kustgebieden beschermen tegen stormen en erosie. Bij geïmporteerde meerval uit Vietnam bestaan zorgen over antibioticagebruik; lokaal gekweekte meerval of Aziatische karper zijn mogelijke alternatieven. Haaien en roggen bevatten vaak veel kwik en spelen een belangrijke rol in het ecosysteem. Pacifische heilbot en Atlantische makreel zijn betere vervangers.

Ook Atlantische kabeljauw blijft kwetsbaar nadat de populatie in de jaren negentig instortte; Pacifische kabeljauw is een geschikter alternatief. Wilde kaviaar, oranje snoekbaars en Amerikaanse paling worden eveneens afgeraden vanwege hun trage herstel, overbevissing of vervuiling. Bij koningskrab is de herkomst belangrijk: duurzame varianten komen vooral uit Alaska of Noorwegen. Een kleine controle van keurmerk en herkomst kan zo verschil maken voor zowel de oceaan als de voedselkeuze.