Desirée is moeder met lege armen: 'Mijn sterrenkindjes reizen en groeien met me mee'

In dit artikel:

Desirée wist al jong dat ze moeder wilde worden. Toen ze begin dertig Chris leerde kennen, besloten ze samen snel voor een kind te gaan. Haar eerste zwangerschap eindigde tijdens een vakantie in Tsjechië in december 2005 in een miskraam. Een maand later was ze opnieuw zwanger. Hoewel ze volop genoot van de zwangerschap, bleef de angst dat het opnieuw mis kon gaan aanwezig.

Tijdens een vakantie in Frankrijk, toen ze 22 weken zwanger was, verslechterde haar gezondheid snel. Ze had een hoge bloeddruk, zag sterretjes, verloor haar eetlust en moest voortdurend overgeven. Een Franse arts dacht aan bronchitis, maar na terugkeer in Nederland bleek op de spoedeisende hulp dat haar bloeddruk gevaarlijk hoog was. Donkerrode urine was een alarmsignaal. Desirée werd met spoed naar het UMCG in Groningen gebracht, waar het HELLP-syndroom werd vastgesteld. Bij deze ernstige zwangerschapscomplicatie worden onder meer rode bloedcellen afgebroken, raakt de lever ontregeld en daalt het aantal bloedplaatjes sterk.

Desirée was levensgevaarlijk ziek en maakte naar eigen zeggen een bijna-doodervaring door. De medicatie redde haar leven, maar haar zoon Tom overleed in de buik. Onderzoek van de placenta en navelstreng wees later op kleine infarcten, terwijl Tom zelf gezond was geweest. Desirée voelde zich aanvankelijk schuldig, maar besefte uiteindelijk dat ze alles had gedaan wat mogelijk was.

Na maanden van rouw bleef haar kinderwens bestaan. Artsen schatten de kans op herhaling klein in en verwachtten dat een eventuele complicatie later zou optreden. Toch ging ook haar volgende zwangerschap mis. Haar tweede zoon Tim werd in 2007, na 25 weken en één dag, stil geboren. Desirée herkende tijdens die zwangerschap al symptomen van het HELLP-syndroom, waaronder een strak gevoel rond haar borstbeen. Ze werd opgenomen in het UMCG en na uitgebreid overleg werd besloten de zwangerschap te beëindigen om haar leven te beschermen. Opnieuw bleef ze achter als moeder met lege armen.

In 2011 kreeg Desirée een hersenbloeding. Artsen vonden een nieuwe zwangerschap daarna onverantwoord, waarna ze zich liet steriliseren. In 2014 werd essentiële trombocytose vastgesteld, een bloedziekte waarbij te veel bloedplaatjes worden aangemaakt en het risico op trombose en hersenbloedingen toeneemt. Desirée vermoedt dat deze aandoening verband houdt met haar zwangerschapsproblemen, al hebben artsen dat niet expliciet bevestigd.

De opeenstapeling van verlies en ziekte had ook gevolgen voor haar relatie met Chris, die in 2018 eindigde. Met hulp van lotgenoten via Stichting HELLP leerde Desirée beter omgaan met haar verdriet. Gesprekken met vrouwen die hetzelfde hadden meegemaakt hielpen haar meer dan een traditionele therapie. Ze schreef het boek *Stilgeboren* voor Tom, Tim en haar eerste kindje, dat ze later Jasmijn noemde. Voor haar waren ook een miskraam en stilgeboorte volwaardig moederschap en verlies.

Tegenwoordig zet Desirée haar ervaringen in voor andere vrouwen die een baby hebben verloren. Ze begeleidt hen in haar eigen praktijk, maakt een podcast en organiseert online groepscoaching onder de naam Stillborn Sisterhood. Ze noemt haar drie overleden kinderen haar ‘sterrenkindjes’. Het verdriet blijft, maar bepaalt niet langer haar hele leven. Door anderen te helpen, probeert ze de belofte na te komen die ze bij het afscheid van Tom en Tim deed: ondanks alles iets bijzonders van haar leven maken.