De onofficiële sport van de winterspelen: Waarom iedereen jaagt op olympische pins

In dit artikel:

Tijdens de Winterspelen in Milaan en Cortina d’Ampezzo speelt zich in het olympisch dorp een levendige ruilhandel af: pin trading. Wat ooit bedoeld was om officials te herkennen, is uitgegroeid tot een wereldwijd fenomeen waarbij atleten, journalisten en fans kleine metalen speldjes verzamelen en ruilen. Vrijwel iedereen loopt rond met een keycord vol pins; het doel is niet winst maar het opbouwen van een zo origineel mogelijke collectie en het maken van tastbare ontmoetingen — een Nederlandse schaatser die ruilt met een Jamaicanse skiër heeft meteen een blijvende herinnering.

Hoe komen die pins in omloop? Nationale olympische comités zoals TeamNL geven sporters exclusieve sets mee, steratleten laten vaak gepersonaliseerde exemplaren maken, en ook omroepen (NOS) en commerciële partijen (Coca‑Cola) brengen beperkte series uit. Daardoor ontstaan zeldzame items, vooral van landen met weinig deelnemers, die extra gegeerd zijn. Op sociale media (TikTok, Instagram) groeit de hype; ruilsessies en ‘pin-hunts’ worden gedeeld en volgen aangewakkerd. Sommige pins zijn bovendien via de officiële olympische website te koop, wat de jacht nog internationaler maakt.