De hoogtepunten van de Olympische Winterspelen 2026 (door iemand die niet van sport houdt)
In dit artikel:
TikTok-vermaak en roddels maakten de Winterspelen dit keer interessanter voor de schrijfster dan de sport zelf; opvallende persoonlijke verhalen en virale momenten domineerden haar lijst met hoogtepunten.
Noorse biatleet Sturla veroorzaakte de grootste rel: na het winnen van brons gaf hij toe zijn vriendin te hebben bedrogen en probeerde hij haar publiekelijk terug te winnen. Zijn publieke bekentenis liep anders af dan gepland — zij ging niet terug — en zijn gedrag leidde juist tot verontwaardiging en blootstelling van zijn manipulerende houding.
Bij de vrouwenbiathlon kwam de Franse Julia Simon in opspraak. Hoewel ze sportief goud behaalde, werd ze eerder veroordeeld voor creditcardfraude nadat foto’s van andermans pasgegevens op haar telefoon waren gevonden. Simon heeft de aanklacht geaccepteerd, zegt zich niet alles te herinneren en onderzoekt onder begeleiding van een psycholoog mogelijke dissociatieve oorzaken van haar handelen.
Koningshuismoment: koning Willem-Alexander viel op door zijn openlijke waardering voor vrouwelijke atleten bij de Spelen. De schrijfster, licht ironisch over de monarchie, prijst hem als een sympathieke “wife-guy” en is blij met koningin Máxima’s Argentijnse afkomst als verrijking van de “genenpoel”.
Culturele vormen van viralisering speelden ook een rol. Het account Heated Rivalry gaf een bestaande botsing tussen het Canadese en Zweedse curlingteam een nieuwe lading; de woordenwisseling ging viraal en werd door internetcatalogisering omgevormd tot romantische fanfiction en edits — van sportruzie naar “enemies to lovers”.
Praktische en intieme gevolgen van de Spelen kwamen boven tafel in Milan‑Cortina: van de ongeveer 2.900 atleten waren er slechts 10.000 condooms beschikbaar, een schril contrast met de 300.000 die bij de Olympische Spelen in Parijs werden uitgedeeld. De voorraad was binnen drie dagen op; veel exemplaren verdwenen als souvenir, maar het tekort zette ook in perspectief hoe sportevenementen omgaan met seksuele gezondheid.
Tot slot een nationale touch: schaatsster Jutta Leerdam krijgt veel aandacht, niet alleen om haar prestaties maar ook om haar imago en privéleven. De auteur neemt het voor haar op en pleit ervoor dat bij volgende competities alleen haar resultaten centraal staan, in plaats van persoonlijke relaties of uiterlijkheden.
Al met al schildert de schrijver de Winterspelen als een mix van sportieve successen en menselijke drama’s, aangejaagd door sociale media waar roddels, memes en fandoms vaak zwaarder wegen dan de wedstrijduitslagen zelf.