De 10 grootste onthullingen uit Charles Spencers memoires over prinses Diana, 'Swan Song'

In dit artikel:

In zijn nieuwe memoires *Swan Song* beschrijft Charles Spencer, de broer van prinses Diana, zijn herinneringen aan haar leven, huwelijk en dood. Hij zegt de gebeurtenissen vast te willen leggen vanuit zijn eigen perspectief. De publicatie veroorzaakte veel media-aandacht en leidde tot een ongebruikelijk kritische reactie van Buckingham Palace. Volgens een paleiswoordvoerder kunnen verdriet en het verstrijken van de tijd herinneringen kleuren en iemands oordeel beïnvloeden.

Spencer schrijft dat koning Charles kort na Diana’s overlijden in 1997 opvallend opgewekt klonk en volgens hem vooral leek te denken aan de vrijheid om met Camilla te trouwen. In een tweede telefoongesprek zou Charles tijdens een discussie over de uitvaart hebben gezegd dat de wereld Diana snel zou vergeten. Spencer beschrijft dat hij zo geschokt was dat hij het gesprek beëindigde. Deze passages zijn persoonlijke herinneringen van Spencer en geen onafhankelijk vastgestelde feiten.

Ook vertelt Spencer dat Diana vóór haar scheiding geloofde dat Charles verliefd was op een mannelijke medewerker. Ze zou daarover tegenover haar broer hebben gezegd dat haar huwelijk daardoor feitelijk geen toekomst meer had. Spencer schrijft verder dat Diana mogelijk ADHD had en, net als hijzelf, leed aan extreme gevoeligheid voor afwijzing. Zij was volgens hem nooit onderzocht, omdat er in haar jeugd weinig kennis was over dergelijke aandoeningen.

Een ander deel van het boek gaat over de spanningen binnen de familie Spencer. Diana zou woedend hebben gereageerd op het geheime tweede huwelijk van hun vader John met Raine, gravin van Dartmouth. Volgens haar broer gaf ze haar vader toen een klap. Jaren later zou Diana Raine tijdens een familiebijeenkomst op Althorp van een trap hebben geduwd, nadat Raine haar had beledigd en de moeder van Spencer apart had laten zetten.

Spencer beweert daarnaast dat Charles tijdens de begrafenis van hun vader gefrustreerd klaagde over zijn ouders, koningin Elizabeth en prins Philip. De toenmalige prins zou zich behandeld hebben gevoeld als een kind, ondanks zijn positie en verantwoordelijkheden.

Na Diana’s uitvaart zou koningin Elizabeth hebben voorgesteld haar de ingetrokken titel ‘Hare Koninklijke Hoogheid’ postuum terug te geven. Spencer vond dat gebaar te laat en zonder betekenis, omdat Diana de titel tijdens haar leven had moeten behouden. Hij schrijft ook dat sommige familieleden aanvankelijk een kleine, besloten begrafenis wilden, omdat ze vonden dat Diana jarenlang aan de publieke aandacht was overgeleverd.

Verder uit Spencer spijt over zijn eigen rol bij Diana’s eetstoornis. Hij zegt dat hij haar op haar trouwdag prees om haar uiterlijk, zonder te begrijpen dat ze ongezond veel was afgevallen en dat haar problemen mede verband konden houden met haar ongelukkige huwelijk.

Tot slot doet Spencer een onbewezen familieonthulling over zijn vader. John Spencer zou als jonge man een romantische band hebben gehad met de toenmalige prinses Elizabeth. Lord Mountbatten zou die relatie hebben beëindigd omdat een huwelijk of verdere toenadering volgens hem uitgesloten was. De familie zou dit jarenlang geheim hebben gehouden. Het boek bevat daarmee zowel intieme herinneringen als ernstige beschuldigingen over de Britse koninklijke familie, die vooral door Spencer zelf worden verteld.