Cora en Floris werden ouders van een drieling: 'Hun babytijd was schattig maar heel hard werken'
In dit artikel:
Cora en Floris zijn ouders van een eeneiige drieling: Cees, Teus en Saul, die inmiddels anderhalf zijn. Hun gezin kreeg veel aandacht omdat de zwangerschap onverwacht en bijzonder was: na jaren van vruchtbaarheidsbehandelingen—waaronder meerdere IUI-pogingen en een pittige IVF-rondje dat geen zwangerschap opleverde—besloten ze even pauze te nemen. In september 2023 kregen ze te horen dat de kans op natuurlijk zwanger worden klein leek. Twee weken later, tijdens een vakantie in Mexico, merkte Cora aanhoudende misselijkheid en deed voor de zekerheid een test. Een vroege echo in het ziekenhuis liet tot ieders verbazing niet één, maar drie foetussen zien; later bleek het te gaan om een eeneiige drieling, een zeldzame gebeurtenis.
De geboorte vond plaats via keizersnee en pas toen hoorden de ouders dat het drie jongens waren. Het jonge gezin is blij met de uitkomst: Cora zegt dat ze het “hartstikke leuk” vindt met de jongens en dat het samen opvoeden goed gaat, al kent het leven met drie bijna-kleuters zijn uitdagingen. De afgelopen weken zijn extra zwaar geweest doordat alle drie de jongens het RS-virus kregen; Cees moest zelfs even in het ziekenhuis worden opgenomen. Cora en Floris wisselden elkaar af met verlof en zorg, en konden rekenen op een netwerk van familie, vrienden en een vaste oppas aan huis, Steef, die vanaf acht weken ondersteuning bood. In de eerste maand na de bevalling verzorgden bekenden ook maaltijden en hielpen ze met voeden, wat cruciaal bleek voor het herstel en de rust in huis.
De praktische kant van het ouderschap vraagt veel organisatie: de logistiek van drie kinderen tegelijk, werk naast zorgtaken (Floris heeft een eigen bedrijf, Cora werkt en is daarnaast voor zichzelf begonnen) en het zoeken naar balans. Een bewuste regel die Cora tijdens de zwangerschap instelde—elke dag een halfuur voor zichzelf—blijkt te helpen. Dankzij de oppas kon ze ook kleine taken buitenshuis doen of naar de kapper gaan, iets wat met één of twee kinderen vaak gemakkelijker is dan met drie.
Thuis is het levendig: de jongens ontdekken alles en zorgen regelmatig voor rommel en kapotte spullen; de hond Frederike moest wennen aan ineens drie broertjes. Tegelijk zijn er veel warme momenten en een duidelijke onderlinge band tussen de broertjes, bijvoorbeeld toen Saul troostte toen Cees ziek was. Cora en Floris genieten van de groeiende individualiteit van hun kinderen en waarderen ook elkaars rol; beiden vinden dat ze het als ouders goed samen doen.
Over de toekomst zijn ze open: meer kinderen sluiten ze niet uit, maar Cora wil geen nieuwe IVF-pogingen meer ondernemen en zou liever een spontane zwangerschap zien. Vader Floris omschrijft het vaderschap als intens maar voedend: “Heerlijk om die gastjes bezig te zien.” Ondanks de zware periodes herkennen ze dat het ritme en de nachten rustiger zijn geworden sinds de jongens doorslapen, en dat er weer ruimte is voor andere dingen zoals werk, vrienden en sporten.