Cheers to twenty, de allereerste The Hoxton kreeg voor haar verjaardag een compleet nieuw interieur

In dit artikel:

The Hoxton Shoreditch in Londen heeft ter gelegenheid van zijn twintigste verjaardag een nieuw interieur gekregen. Ontwerpstudio AIME, die alle hotels van moederbedrijf Ennismore ontwerpt, vernieuwde het oorspronkelijke hotel zonder de informele sfeer en industriële geschiedenis van de plek uit te wissen.

Het hotel opende in 2006 in een voormalige parkeergarage, in een wijk die destijds bekendstond om leegstaande werkplaatsen, lage huren en een groeiende kunstenaarsgemeenschap. De gepolijste betonvloer, bakstenen muren, visgraatparket en ronde spiegels bleven behouden. Nieuwe elementen, zoals gedrapeerde stoffen lampen, patchworktafels van glas en vintage meubels, verwijzen naar de vroegere textiel-, hout- en glasindustrie van Shoreditch.

De lobby is bewust ingericht als een woonkamer, niet als een traditionele hotellobby met een prominente receptiebalie. Ook de kamers zijn lichter en warmer gemaakt, met gedempte groentinten, aardse kleuren, terrazzo en opnieuw ontworpen hoofdeinden. Bestaande badkamertegels werden behouden en gecombineerd met wastafels van lavasteen, gerookte spiegels en nieuwe verlichting. Meubels die niet terugkeerden, kregen deels een tweede leven via een verkoopdag voor Hox-fans.

Achter de lobby ligt The Apartment, een locatie voor vergaderingen, diners en kleine feesten. De zeven kamers rond een gedeelde Pantry kregen onder meer beschilderde zuilen, kunstwerken en opvallende kleuren, terwijl de geblokte vloeren en zichtbare leidingen verwijzen naar het rauwe karakter van het pand. Op de begane grond verving de Italiaanse trattoria Il Bambini Club het vroegere Hoxton Grill. Op het dak bevindt zich het Peruaanse restaurant en de bar Llama Inn, met uitzicht over Oost-Londen.

Kunst en lokale samenwerking blijven belangrijk. In de Hox Gallery toont fotograaf Ben Hickman filmbeelden van alledaagse taferelen in Shoreditch; elders hangen werken van onder anderen Becky Baur en Alys Elisabeth en is keramiek van lokale makers te zien. Volgens AIME is de creatieve energie van de wijk niet verdwenen, maar in de loop der jaren veranderd.