Chantals vriend bleek helemáál niet alleenstaand: 'Alsof ik terechtkwam in een driehoeksverhouding'

In dit artikel:

Het verhaal wordt verteld door Chantal, die op een warme zomeravond alleen op een terrasje bij het meer zat en daar een man van haar leeftijd ontmoette. Na een paar zwijgende avonden raakten ze aan de praat; hij heette Daan en bleek vertegenwoordiger, zij webdesigner. Ze spraken steeds op donderdag af en na vier ontmoetingen wisselden ze nummers en gingen ze daten. Tijdens een duinwandeling na een paar dates vertelde Daan dat zijn relatie met zijn ex slecht was geëindigd en dat ze formeel nog samen een woning hadden tot december. Chantal nam aan dat ze niet meer samenwoonden, wat haar vertrouwen niet meteen brak.

Na zes weken wilde Chantal voor het eerst bij hem blijven slapen. Daan blokkeerde echter en onthulde dat ze nog samen in hetzelfde twee­kamerappartement woonden — zelfs in hetzelfde bed, aldus hem, al zonder seks. Hij zei dat ze aan een verhuizing werkten en dat hij Sanne niet zomaar aan haar lot kon overlaten. Chantal voelde zich gekwetst en verward, maar gaf de relatie toch een kans. Haar vriendinnen waarschuwden dat dit een rode vlag was; Chantal verdedigde aanvankelijk Daan, maar merkte dat het haar bleef zitten dat hij relatief veel tijd aan zijn ex besteedde en haar telkens moest helpen.

Tijdens dates werd Daan herhaaldelijk door Sanne opgebeld of weggeroepen: in de bioscoop, op de markt waar zij boodschappen deden, en op andere momenten werden plannen gecanceld omdat Sanne een klus of ziekte had. Dergelijk gedrag maakte Chantal onzeker en boos; ze ervoer het als een dreigende driehoeksverhouding en voelde dat haar grenzen werden overschreden. Met steun van een vriendin besloot ze duidelijkheid te eisen en stelde harde voorwaarden op: de ex moest écht verleden tijd zijn, geen gedeeld bed, slapen bij haar moest een optie zijn en ze wilde honderd procent commitment.

Die avond fietste ze onverwacht naar het huis van Daan om het gesprek te voeren, maar trof niet Daan aan maar Sanne. In een gesprek bleek dat Sanne óók ervan uit was dat zij en Daan een vaste relatie hadden: ze waren al acht jaar samen, woonden in een koophuis en er was geen sprake van een huurcontract of snelle verhuizing. Toen Daan thuis kwam en de situatie zag, bleken zijn verhalen niet te kloppen. Chantal vertrok en besloot Daan definitief uit haar leven te wissen.

De nasleep liet Chantal zich dom en naïef voelen; ze zocht therapie, leerde weer naar haar intuïtie te luisteren en stelde voor zichzelf steviger eisen: voortaan geen relaties met iemand die nog een huis deelt met een ex. Ze heeft nog geen nieuwe liefde, maar is duidelijker geworden over haar grenzen en wensen.

Context: het verhaal illustreert hoe onduidelijke woonsituaties na een breakup en gebrek aan transparantie kunnen leiden tot emotionele verwaarlozing en wantrouwen. Chantal’s ervaring benadrukt het belang van heldere grenzen, wederkerigheid en betrouwbaarheid in relaties — en dat het oké is om vroegtijdig weg te lopen als die voorwaarden niet worden gerespecteerd.