Caroline viel vijftig kilo af: 'Die tumor was mijn wake-up-call'
In dit artikel:
Caroline worstelde haar hele leven met overgewicht; twee jaar geleden woog ze nog 140 kilo en kreeg ze gezondheidsklachten (oedeem in enkels, pijnlijke gewrichten, hoge bloeddruk en cholesterol, snel buiten adem). Ze at voortdurend tussendoortjes—drop, chocolade, snacks—en soms liep haar dagelijkse energie-inname op tot rond de 6000 calorieën. Haar overmatig eten bleek samen te hangen met emoties en een opvoeding waarin genegenheid vaak met lekkers werd getoond: eten werd troost en een stille vorm van liefde. Tegelijkertijd fungeerde haar stevige postuur als een harnas en als stil verzet tegen schoonheidsidealen en seksisme.
De directe aanleiding voor verandering waren plotselinge afasie-achtige momenten: af en toe kon ze niet spreken of de namen van haar kinderen herinneren. Na lang uitstel van een MRI (door claustrofobie) bevestigde de scan een hersenvliestumor—een goedaardige tumor van de hersenvliezen die druk op haar hersenen uitoefende en verantwoordelijk was voor haar geheugen- en taalproblemen. De neurochirurg lichtte toe dat de tumor beter te verwijderen was dan een dieper in de hersenen zit, maar dat snel ingrijpen nodig was. Op advies van het operatieteam probeerde ze vooraf al wat gewicht te verliezen: in de vier maanden vóór de operatie viel ze tien kilo af.
De operatie was intensief (acht uur) en leidde bij ontwaken tot een diep persoonlijke omslag: Caroline ervoer het herstel als een ‘reset’. De fysieke opening in haar schedel vertaalde zich voor haar in een mentale opening: ze voelde ineens ruimte om niet langer haar emoties weg te eten en begon zichzelf serieus te nemen. De eerste maanden waren fragiel—tv of lezen was lastig—maar die rust gaf haar de kans om te onderzoeken waarom ze at. Ze ontdekte patronen uit haar jeugd en leerde alternatieven zoeken voor troost-eten.
Het resultaat is ingrijpend: tegenwoordig is ze circa vijftig kilo lichter en woog ze vorig jaar voor het eerst sinds haar mid-twenties onder de honderd kilo (99 kg). Haar gezondheidswaarden zijn verbeterd, gewrichtspijn verminderd en ze kan dagelijkse activiteiten makkelijker uitvoeren. Haar doelgewicht is 85 kilo. Belangrijker dan het getal op de weegschaal vindt ze de ontwikkeling van zelfliefde: ze hanteert nieuwe copingstrategieën bij eetbuien (afleiding, zelfzorg), erkent dat terugval kan voorkomen en ziet zelfzorg als een oefening die je kunt ontwikkelen. De tumor beschouwt ze als een wake-upcall die haar dwong het leven en haar lichaam anders te waarderen—een reis naar zichzelf, meer dan een verhaal over afvallen.
Kort extra context: een hersenvliestumor (meningeoom) is vaak goedaardig en operabel omdat hij aan de buitenzijde van de hersenen zit, wat de chirurgische verwijdering in veel gevallen mogelijk maakt.