Caro en Rutmer kochten het goedkoopste huis van Funda: 'Voor en achter vrij uitzicht'
In dit artikel:
Caro en Rutmer ruilden hun huurwoning in een wijk vlakbij Leeuwarden voor een verwaarloosd dijkhuisje in Friesland, nadat een vriend een Funda‑advertentie doorgestuurd had. Het betrof een twee-onder-een-kap van ongeveer vijftig vierkante meter met een schuur van veertig m2; de vraagprijs was oorspronkelijk 95.000 euro. Hoewel het huis in slechte staat was — nicotinevlekken, kapotte ruiten, een gammele keuken, een overwoekerde tuin en enkel glas — trokken de karakteristieke kleine raampjes en het vrije uitzicht Caro meteen over de streep. Rutmer, een pragmatische klusser, zag vooral de potentie in de schuur.
De bezichtiging viel op 13 november, toevallig precies op de dag waarop het stel in het geheim zou trouwen. Ondanks ongeveer vijftig gegadigden en de afgeleefde staat van de woning boden Caro en Rutmer, op advies van hun hypotheekadviseur en zonder financieringsvoorbehoud, 120.000 euro. Ze voegden een persoonlijke brief met hun plannen toe om zich te onderscheiden van investeerders. Kort daarna werd het bod geaccepteerd; binnen twee weken waren de koopafspraken rond en in de kerstvakantie kregen ze de sleutels.
De start was sober: twee weken noodgehakt aan klussen, een noodkeuken, een echte douchekop, gaten dichtmaken en muizen verwijderen. Hoewel het werk zwaar was, ervaarden ze het eerste kwartaal na de verhuizing als “vakantiegevoel” door het vrije, landelijke uitzicht en de frisse lucht. Tijdens die periode beviel Caro thuis van hun zoontje Pelle — aanvankelijk wilden ze een geboorte in bad, maar uiteindelijk was hij in huis geboren, niet in het bevalbad zoals gepland.
Het paar documenteert sinds een jaar hun woon‑ en klusavonturen online. Ze merken dat hun verhaal anderen inspireert: het laat zien dat het met creativiteit en handigheid mogelijk is een betaalbare woning te bemachtigen en verbouwen, ook al brengt dat concessies met zich mee. Caro en Rutmer wonen nu afgelegen genoeg dat de auto bijna overal voor nodig is en het constant waait, maar ze vinden dat ruimschoots goedgemaakt door de locatie en de gemeenschap op de dijk, waar veel kunstenaars, muzikanten en oudere bewoners wonen. Hun huis is volgens Caro circa 116 jaar oud; alleen muren en balken zijn nog origineel.
De afgelopen zomer brak het stel de achtergevel open en realiseerde daar een uitbouw van ongeveer vijftien vierkante meter, en ze plannen een dakkapel voor een volwaardige bovenverdieping. Ze doen het grootste deel van het werk zelf of met hulp van handige familieleden om kosten te drukken. Intern werd vrijwel alles vernieuwd: nieuwe vloer met vloerverwarming, volledige vervanging van elektra, en recent een gaslek dat nog moest worden verholpen. Voor de grotere verbouwingen maakten ze gebruik van een bouwdepot van 60.000 euro; de helft daarvan is al besteed en de rest moet binnen vier maanden worden besteed. Materialen zoeken ze zoveel mogelijk tweedehands of duurzaam, behalve het hout en isolatiemateriaal voor de uitbouw.
De tuin werd stap voor stap opgeknapt met hulp van Caro’s vader; er is nu een grasveldje waar de kinderen spelen en de deuren staan bij mooi weer vaak open. Ondanks zware momenten — zoals wennen aan het stormgeluid, de geur van muizen in de spouwmuren en een periode waarin dochter Liva in het ziekenhuis lag — voelen ze het huis inmiddels echt als hun thuis. De woningwaarde op de dijk stijgt, waardoor de aankoop zich ook financieel heeft uitbetaald. Of dit hun forever home wordt, weten ze niet zeker, maar ze zijn gebrand het leven daar verder op te bouwen en af en toe een verandering te omarmen.