Barbara's ouders en zus zijn óók haar buren: 'We zitten bijna elke avond samen'

In dit artikel:

Barbara woonde met haar partner en zoontje in een druk appartement in Amsterdam, terwijl haar zus Nicky met haar gezin in Almere woonde. Toen Nicky een nieuwbouwwoning in Almere wilde kopen, wees ze Barbara op het project. Barbara en haar partner waren ook op zoek naar een huis met een tuin en zagen het bovendien zitten om naast Nicky te wonen.

Het plan werd groter toen Barbara’s ouders ervan hoorden. Haar vader wilde alleen naar Almere verhuizen als het gezin naast elkaar kon wonen, zodat de drie woningen samen één grote tuin voor de kinderen zouden vormen. Toevallig was er naast Nicky’s beoogde woning nog een hoekhuis beschikbaar voor de ouders. De woning die Barbara en haar partner wilden, kwam vrij nadat een andere geïnteresseerde de financiering niet rond kreeg.

De drie huishoudens spraken af dat de aankoop alleen zou doorgaan als iedereen de hypotheek kon krijgen. Dat lukte, waarna Barbara, Nicky en hun ouders vanaf mei 2025 in drie naast elkaar gelegen huizen wonen. Inmiddels delen ze een gezamenlijke tuin met overkappingen en een grote tafel, waar ze vaak samen eten. De kinderen spelen vrijwel dagelijks met elkaar.

Volgens Barbara levert de bijzondere woonvorm vooral voordelen op. Familieleden kunnen gemakkelijk op elkaars kinderen passen, samen sporten en elkaar helpen met koken of boodschappen. Haar moeder brengt soms ontbijt of eten, terwijl Barbara op haar beurt voor haar ouders kan zorgen als dat nodig is. Ook kunnen de kinderen straks samen naar school, waardoor maar één volwassene hen hoeft op te halen.

Er zijn geen vaste verplichtingen: iedereen heeft een eigen huis, eigen vrienden en een eigen leven. Samen eten of afspreken gebeurt alleen als daar behoefte aan is. Een gezamenlijke app houdt de familie op de hoogte. Volgens Barbara leidt die open manier van communiceren niet tot ruzie en bemoeien haar ouders zich niet met hun kinderen en partners.

De familie woont in een groene wijk in Almere, met ruimte voor de kinderen om buiten te spelen. Barbara mist haar voormalige woonplaats Amsterdam nauwelijks: de rust, de tuin en de nabijheid van familie wegen zwaarder dan de stadse drukte. Alleen de Surinaamse eettentjes mist ze soms. Ze noemt hun leven naast elkaar uiteindelijk een klein paradijs, waarin de familie voor elkaar zorgt zonder elkaar te verplichten alles samen te doen.